زنبور عسل یک حشره خارق العاده است که باید تمامی ابعاد آن مورد بررسی قرار گیرد. در سری پست های پیش رو قصد داریم مراحل رشد و نمو زنبور عسل را به صورت کامل مورد بررسی قرار دهیم. در این قسمت به تخم زنبور عسل و تغذیه نوزاد زنبور عسل خواهیم پرداخت
زنبور و کلنی زنبور عسل شبیه به یک ارگانیسم کامل عمل می کند و تمامی رفتار ها و فعالیت ها در این ارگانیسم جای می گیرد. برای درک رفتار و فعالیت های زنبور عسل راه منطقی این است که از مرحله تخم آغاز کنیم. تخم زنبور عسل وقتی به تفریخ نزدیک می شود به پهلو می خوابد. زنبورهای کارگر در این مرحله مکررا سلول ها را وارسی می کنند و به محض اینکه تخم ها باز می شوند، روی آنها یک قطره شیر زنبور عسل یا ژله رویال در ته سلول می ریزند.
شیر زنبور عسل یا شاه انگبین ماده ای است که از غده های ترشح کننده غذایی نوزادان brood food glands یا غده زیر فکی کارگران ترشح می شود. معمولا کارگران ۳ تا ۱۳ روزه قادر به ترشح این ماده هستند. اگرچه در مواقع اضطراری، کارگران مسن تر این ماده را ترشح می کنند. شاه انگبین برای سال ها یک ماده اعجاب انگیز و معجزه آسا تلقی می شد. از سال ۱۸۵۲ این ماده مورد مطالعات وسیعی قرار گرفته است. همچنین شاه انگبین به وسیله بعضی از اشخاص ایده آلیست به عنوان درمان هر درد به شدت مورد تبلیغ واقع شده بود. شیر زنبور عسل را با بعضی از کرم ها و روغن ها مخلوط کرده اند و به عنوان دارو و شیر زیبایی آن را مورد استفاده قرار می دهند.
بعضی از زنبورداران، شیر زنبور عسل را یکی دیگر از تولیدات قابل فروش زنبور عسل تلقی می کنند. در حدود سال ۱۹۶۲ ظاهرا زنبورداران نسبت به تولید و بازار فروش این ماده خیلی امیدوار و خوش بین بودند. بزرگترین مانع در رواج بازار شاه انگبین یا همان ژله رویال، این بود که هیچ کس اعداد و ارقامی که ثابت کند این ماده اثر درمانی دارد ارائه نداده بود. در ایتالیا ژله رویال به شکل های مختلف یعنی محلول در مخلوط آب و الکل، ماده لیوفیلیزه، مخلوط یک درصد با عسل به صورت آمپول عرضه می شود. به طور معمول موسسات تجارتی نتوانسته اند این ماده را تا به امروز بیشتر از غذای نوزاد زنبور عسل قبول کنند.
تجزیه شاه انگبین نشان می دهد که این ماده دارای ۶۶ درصد آب، ۱۲.۳۴ درصد پروتئین، ۵.۴۶ درصد چربی، ۱۲.۵ درصد مواد احیاء کننده، 0.82 درصد خاکستر و ۲.۸ درصد مواد مشخص نشده می باشد. این ماده دارای انواع ویتامین ها، قندها، استرول ها، تعدادی از اسیدهای چرب و یک آنتی بیوتیک است. از آنجایی که شاه انگبین یک ماده غذایی است، این منطقی به نظر می رسد که محتوی مواد آنتی بیوتیک نیز باشد.
قسمت دوم این مطلب را اینجا بخوانید...
