نیش زنبور عسل کاری و دردناک است و کسانی که آن را تجربه کرده اند همواره از سوزش و خارش شدید آن سخن می گویند. همچنین بال زنبور عسل دارای ویژگی های خاص و منحصر بفردی است که در دیگر حشرات پرنده یافت نمی شود که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد.
نیش زنبور عسل کاری و دردناک است و کسانی که آن را تجربه کرده اند همواره از سوزش و خارش شدید آن سخن می گویند. همچنین بال زنبور عسل دارای ویژگی های خاص و منحصر بفردی است که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد.
نیش زنبور عسل
نیش در زنبور عسل مشابه تخمریز در سایر بال نازک بالان است که از طریق آن تخم را داخل بدن حشرات میزبان یا بافت های چوبی گیاهان قرار می دهند. در کارگران زنبور عسل با مختصر تغییر، تخمریز به جای تخم، زهر تزریق می کند. تخمریز اگرچه به ظاهر قطعه واحدی به نظر می رسد ولی در حقیقت از سه قطعه مجزا تشکیل شده است. یک قطعه سه دندانه خم شده به طرف عقب دارد و دو تای دیگر ۱۰ – ۹ دندانه دارند. وقتی نیش کار نمی کند در داخل محفظه نیش فرو کشیده می شود. در موقع نیش زدن، زنبور کارگر، شکم خود را به سرعت به سمت پایین خم کرده و با یک حرکت سریع نیش خود را در بدن شکار فرو می کند. در این حالت ماهیچه ها یکی پس از دیگری بکار می افتند، نیش را در عمق بیشتری فرو می برند. حتی اگر نیش از بدن زنبور جدا شده باشد، زهری که توسط غده های ترشح کننده زهر به داخل کیسه زهر ریخته شده به داخل زخم تزریق می شود.
نیش ملکه بلندتر است و خمیدگی بیشتری دارد و با استحکام بیشتری به بدن اتصال دارد. دندانه های آن تا حدودی کوچکتر است و غده زهر ساز آن بزرگتر می باشد. اگرچه ملکه به انسان نیش نمی زند ولی توان آن را دارد و گاهی اوقات هم آن را بکار می گیرد. کسانی که ملکه آنها را نیش زده است می گویند نیش ملکه از نیش زنبوران کارگر دردناکتر است.
بال در زنبور عسل
بال در زنبور عسل برای پرواز سریع، مانور چابکانه و قابلیت حمل بارهای سنگین ساخته شده است. هر یک از بال ها در قاعده به بدن قلاب شده و در حرکت بالا و پایین و عقب و جلو آزاد است و می تواند پیچ بخورد و تا حدودی بگردد. در هنگام پرواز بال ها با هم یکی می شوند. در لبه عقبی بال های جلویی یک تا خوردگی وجود دارد که قلاب های بال های عقبی به آن اتصال پیدا می کند و دو بال به صورت یک واحد در می آید. تمام حرکات بال ها به وسیله سیستم ماهیچه ای درهمی در سینه کنترل می شود. این ماهیچه ها مستقیما به بال اتصال ندارد، بلکه به قطعات متحرکی در سینه وصل شده اند. باتوجه به سادگی مکانیسم بال در زنبور عسل، بازدهی بال زدن در این حشرات اعجاب انگیز است و زنبوران عسل حتی بدون دستگاه هدایت کننده، می توانند سمت جلو، عقب و جوانب پرواز کنند و با آسانی فوق العاده ای دور بزنند.
