گرده اگرچه یک ماده مغذی و سرشار از پروتئین است اما از نظر ترکیبات متفاوت است. مقدار پروتئین خام در دانه گرده بین ۴۰ الی ۸ درصد و متوسط آن ۲۳ درصد است. تجزیه دانه گرده برای اندازه گیری مقدار اسیدهای آمینه نشان می دهد که این ماده دارای اسیدهای آمینه اصلی برای تغذیه نوزادان زنبور عسل می باشد.
یک زنبور عسل در طول مدت زندگی خود بین ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلی گرم گرده مصرف می کند. در این دوره تغییرات داخلی نیز در بدن زنبور عسل رخ می دهد. مقدار پروتئین در بدن زنبوران کارگر در این دوره به ۶۰ تا ۷۰ درصد و در نرها به حدود ۴۰ درصد می رسد. مواد پروتئینی بنابر احتیاج از یک قسمت بدن به قسمت دیگر منتقل می شود. در زنبوران کارگر جوان، غده های تامین کننده غذای نوزادان که در سر قرار دارد رشد زیادی دارد. بعد از این، موقعی که کارگران موم ترشح می کنندو برای تامین نیازهای خارج از کندو به پرواز در می آیند غده های ترشح کننده موم و ماهیچه های پرواز خوب رشد می کنند و غده تولید کننده غذای نوزاد تحلیل می رود.
گرده اگرچه یک ماده مغذی و سرشار از پروتئین است اما از نظر ترکیبات متفاوت است. مقدار پروتئین خام در دانه گرده بین ۴۰ الی ۸ درصد و متوسط آن ۲۳ درصد است. تجزیه دانه گرده برای اندازه گیری مقدار اسیدهای آمینه نشان می دهد که این ماده دارای اسیدهای آمینه اصلی برای تغذیه نوزادان زنبور عسل می باشد. در جیره غذایی زنبور عسل مقدار کل پروتئین باید بین ۳۰ تا ۲۳ درصد باشد. اگر مقدار پروتئین در جیره غذایی زنبور عسل کمتر از ۲۳ درصد باشد، پرورش نوزادان متوقف می شود.
.jpg)
نظر به اینکه دانه های گرده غالبا کمتر از میزان مورد احتیاج در دسترس است، مطالعات زیادی صورت گرفته است تا رابطه گرده، با غذای زنبور عسل بهتر درک شود. اگرچه دانه های گرده به صورت تازه نیز مصرف می شود ولی مقدار زیادی از آنها در داخل سلول ها به طور فشرده قرار گرفته است که نوعی تخمیر اسید لاکتیک در آنها صورت می گیرد که این فرآورده تخمیر شده نان زنبور عسل نیز گفته می شود. اگرچه مقدار کمی نشاسته در گرده های تخمیر شده از بین می رود ولی از نظر اهمیت غذایی بین پروتئین تازه و پروتئین تخمیر شده تفاوتی وجود ندارد.
دانه های گرده ای که از زنبوران کارگر گرده آور گرفته می شود اگر بلافاصله در حرارت معمولی خشک و ذخیره شود، پس از یک سال مقداری از ارزش های غذایی خود را از دست می دهد ولی اگر در فریزر نگهداری شود ارزش غذایی آن تا دو سال محفوظ می ماند.
ارزش غذایی گرده را می توان با تجزیه آنها و یا آزمایش های تغذیه ای اندازه گیری کرد. آزمایش تغذیه ای را می توان با مقدار معینی از زنبوران کارگر و یک ملکه تخمگذار در کندوهای کوچک که در یک قفس توری ۱۸ متر مکعبی و عاری از گیاهان گلدار قرار گرفته باشند انجام داد. بعد از یک دوره تطبیق، مقدار معینی گرده یا هر غذای پروتئینی را به صورت یک کلوچه مرطوب در اختیار هر کندو قرار می دهند. برای ارزیابی غذا دو معیار را می توان به کار برد، یکی درجه پذیرش غذا با توزین منظم مقدار خورده شده و دیگری ارزش غذایی آن به وسیله تعداد نوزادهایی که در هر کندو در یک فاصله زمانی مشخص ارزیابی می شود. هرچه تعداد بیشتری نوزاد پرورش داده شود نشانه آنست که ارزش غذایی پروتئین بیشتر است.
