وجود عسل در این موقع بسیار اهمیت دارد. مصرف عسل در آخر پاییز و اول زمستان متوسط است زیرا در این موقع زنبور عسل در حالت استراحت زمستانه به سر می برد و چون نوزادی پرورش نمی دهند درجه حرارت در خوشه نسبتا پایین است، ولی با شروع پرورش نوزاد، مصرف عسل هم به دلیل افزودن درجه حرارت و هم به دلیل تغذیه نوزادان به شدت افزایش می یابد.
صرف نظر از درجه حرارت در محیط خارج، به تدریج که طول روزها افزایش می یابد، ملکه شروع به تخمگذاری می کند و تعداد آن را هر روز بیشتر از قبل می شود که مقدار آن به عوامل زیر بستگی دارد.
۱ . ظرفیت و قابلیت نژادی ملکه
۲ . وجود ذخیره گرده و عسل در کندو
۳ . اندازه توده یا خوشه زنبوران کارگر
۴ . وجود جای لازم برای تخمگذاری
وجود عسل در این موقع بسیار اهمیت دارد. مصرف عسل در آخر پاییز و اول زمستان متوسط است زیرا در این موقع زنبور عسل در حالت استراحت زمستانه به سر می برد و چون نوزادی پرورش نمی دهند درجه حرارت در خوشه نسبتا پایین است، ولی با شروع پرورش نوزاد، مصرف عسل هم به دلیل افزودن درجه حرارت و هم به دلیل تغذیه نوزادان به شدت افزایش می یابد.
بیشتر تلفات زمستانه در این موقع از سال که گرسنگی بعد از نجات از سرمای شدید زمستان حادث می شود، به وقوع می پیوندد و کلنی های پرجمعیت که نوزادان بیشتری پرورش می دهند بیشتر در اثر گرسنگی تلف می شوند.
منظور از بازدید اول بهار، اطمینان از وجود عسل کافی در کندو است. به دلیل این که درجه حرارت ملایم است محل وجود عسل در کندو خیلی مهم نیست و کارگران عسل را در هر جا که باشد به محل های پرورش نوزاد انتقال می دهند.
بعضی از زنبورداران موفق به طور معمولی کلنی های خود را در این موقع با شربت قند رقیق ۱ به ۱ تغذیه می کنند و عقیده دارند که آب اضافی می تواند در رقیق کردن عسل ذخیره در داخل کندو مفید واقع شود، بخصوص اگر شرایط هوا طوری باشد که کارگران نتوانند آب به کندو برسانند.
جمعیت کلنی هایی که زمستان را پشت سرگذاشته اند بستگی زیادی به ذخیره گرده آنها در فصل گذشته دارد و وضع آن از کندویی به کندوی دیگر حتی در یک زنبورستان متفاوت است.
به طور معمول کلنی هایی که ملکه خود را از دست می دهند یا آنهایی که در جریان شدید گرده ملکه خود را جایگزین می کنند، گرده بیشتری ذخیره می کنند زیرا در کندو مصرف زیادی ندارند. قاب های حاوی گرده باید بین کندوهای مختلف در پاییز متعادل گردد.
در نواحی گرمسیر و معتدل، مقداری گرده تازه در اواسط تا اواخر ژانویه برای زنبوران در دسترس می باشد. این وضعیت در نواحی سردسیر حدود اواسط تا اواخر ماه مارس پیش می آید اما گرده ذخیره شده در کندو از این نظر مهم است که شرایط متغییر هوا در آن مواقع، اجازه نمی دهد که زنبوران به طور معمول گرده جمع آوری کنند و در ضمن این که زنبوران می توانند تا حدود دو هفته بدون در دسترس بودن گرده به تولید نوزاد بپردازند. باید توجه داشت که توقف در پرورش نوزاد در توسعه کلنی و زندگی کارگران بسیار خطرناک است.
در نواحی سردسیر، در این موقع باید ذخیره گرده در داخل توده خوشه مانند کارگران قرار گرفته باشد تا مورد استفاده قرار گیرد زیرا زنبوران فقط می توانند مستقیما از ذخیره سلول های داخل خوشه تغذیه کنند. وقتی درجه حرارت متعادل شود کارگران می توانند در هر کجای کندو حرکت کنند و از گرده موجود در سلول ها تغذیه نمایند ولی تا این موقع ممکن است کلنی از توسعه باز ماند.
