تغذیه زنبور عسل در فصل سرد سال و به ویژه در اواخر زمستان و اوایل فصل بهار بسیار اهمیت دارد. وظیفه زنبوردار است در این موقع که میزان مواد خوراکی درون کندو رو به کاهش می رود ، احتیاجات تغذیه زنبورهای کلنی خود را تامین کند تا از خسارات احتمالی جلوگیری نماید.
تغذیه زنبور عسل در فصل سرد سال و به ویژه در اواخر زمستان و اوایل فصل بهار بسیار اهمیت دارد. وظیفه زنبوردار است در این موقع که میزان مواد خوراکی درون کندو رو به کاهش می رود ، احتیاجات تغذیه زنبورهای کلنی خود را تامین کند تا از خسارات احتمالی جلوگیری نماید.
اگر تمام احتیاجات کلنی تامین شود توسعه آن با نظم خاصی که قابل پیش بینی است ادامه پیدا می کند. طبق مطالعاتی که طی سال های متمادی انجام گرفته است در صورتی که گرده کافی از هشت هفته قبل از پیدا شدن گرده تازه در طبیعت در کندو وجود داشته باشد، جمعیت کلنی به سرعت توسعه می یابد و می تواند با جمعیت زیاد به جمع آوری گرده تازه پرداخته و بدون وقفه به توسعه جمعیت خود بپردازد.
از طرف دیگر کلنی هایی که فاقد گرده در مراحل بحرانی باشند در این مرحله بدون پرورش نوزاد مانده و یا تعداد کمی نوزاد پرورش می دهند و هنگامی که گرده طبیعی بوجود می آید، جمعیت کم آنها قادر نیست که از موقعیت موجود به خوبی بهره برداری کند. کندوهای با جمعیت زیاد چه برای تولید عسل یا گرده افشانی و یا برای تولید زنبور عسل کارتنی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
زنبورداران و بعضی از نویسندگان علاقه دارند اصطلاح جریان عسل با جریان نوش را به طور مترادف ذکر کنند اما تفاوت مهمی بین این دو وجود دارد. جریان نوش به ظرفیت تولید نوش گیاهان مختلف اطلاق می شود که تحت تاثیر گونه گیاه، نوع خاک، حاصلخیزی خاک، رطوبت خاک، حرارت و طول مدت تابش آفتاب قرار دارد، اما جریان عسل در رابطه با کلنی و نوش موجود در طبیعت می باشد که عواملی مانند جمعیت کلنی، پرورش نوزاد، فضای داخل کندو و درجه حرارت روی جریان عسل تاثیر می گذارند. جریان عسل ممکن است برای کلنی های مختلف در شرایط مشابهی از جریان نوش متفاوت باشد.
یک ملکه خوب در روز حدود ۱۶۰۰ تخم می گذارد، ۲۱ روز طول می کشد تا نوزادان دوره رشدی خود را کامل کنند. عمر متوسط یک کارگر حدود ۵ الی ۶ هفته است. نسبت بین نوزادان و جمعیت کندو به ازاء افزایش هر ۱۰۰۰۰ کارگر ۱۰ تا ۱۴ درصد نقصان پیدا می کند، در صورتی که متوسط تعداد تخمی که توسط ملکه گذاشته می شود وقتی که جمعیت کندو به ۴۰۰۰۰ فرد می رسد افزایش می یابد.
یک کلنی پرجمعیت، نوزادان بیشتری نسبت به کلنی کم جمعیت پرورش می دهد و در عین حال وقتی گرده و نوش در دسترس باشد جمعیت بیشتری برای جمع آوری گرده و نوش گل به خارج می فرستد. کندوی پرجمعیت عسل بیشتری تولید می کند، گرده فراوانتری جمع آوری می کند و در گرده افشانی بازدهی بیشتری دارد و این نه تنها به دلیل جمعیت زیاد است بلکه کندوهای با جمعیت کم به کارگران بیشتری برای پرورش نوزاد در داخل کندو احتیاج دارند.
