یکی از مواردی که به سختی می توان در مورد آن سخن گفت ، زنبور درمانی یا آپیتراپی استفادهٔ پزشکی از محصولات زنبور عسل است که می تواند شامل استفاده از عسل، ژل رویال، سم زنبور و… باشد.
تقریبا می توان گفت که اکثر ادعاها د رمورد زنبوردرمانی از نظر استانداردهای علمی اثبات نشده اند اما از نظر تجربی اتفاقات خاص و ویژه ای افتاده است. شرایط و بیماری های مختلفی توسط معتقدان به این شیوهٔ درمانی به عنوان کاندید پیشنهاد شده اند. شناخته شده ترین آنها درمان بیماری های خودایمنی مثل مولتیپل اسکلوروزیس (MS) به وسیلهٔ سم زنبور است.
یکی از مواردی که به سختی می توان در مورد آن سخن گفت ، زنبور درمانی یا آپیتراپی استفادهٔ پزشکی از محصولات زنبور عسل است که می تواند شامل استفاده از عسل، ژل رویال، سم زنبور و… باشد. تقریبا می توان گفت که اکثر ادعاها در مورد زنبوردرمانی از نظر استانداردهای علمی اثبات نشده اند اما از نظر تجربی اتفاقات خاص و ویژه ای افتاده است. شرایط و بیماری های مختلفی توسط معتقدان به این شیوهٔ درمانی به عنوان کاندید پیشنهاد شده اند. شناخته شده ترین آنها درمان بیماری های خودایمنی مثل مولتیپل اسکلوروزیس (MS) به وسیلهٔ سم زنبور است.
تعیین منشا دقیق زنبور درمانی مشکل است و می تواند به عقب، به مصر باستان، یونان و چین بازگردد. استفاده از عسل و سایر محصولات زنبور می تواند به هزاران سال پیش برگردد و خواص درمانی آن در متون مقدس زیادی آمده است که بیشتر در ارتباط با فواید تغذیه ای استفاده از محصولات زنبور هستند نه استفاده از سم زنبور.
اگرچه زنبوردرمانی شامل استفاده از محصولات زنبور است، این کلمه بیشتر در ارتباط با درمان با سم زنبور است و نه استفاده از عسل یا دیگر محصولات زنبور. ادعا می شود که درمان با نیش زنبور برای آرتریت، بورسیت، تاندونیت، هرپس زوستر در کنار دیگر بیماری ها کاربرد دارد. فراوان ترین جز فعال سم زنبور ملیتین (melittin) است که فعالیت ضدالتهابی قوی دارد.
اگرچه سم زنبور مخلوط پیچیده ای از پپتیدها و پروتئین های متنوع است که برخی از آنها برای سیستم عصبی و سیستم ایمنی بدن اثرات سمی دارند. این ماده بدون رنگ و دارای مزه شیرین و کمی تلخ بوده و قابل حل در آب می باشد. اگر با هوا برخورد کند، تبدیل به کریستال سفید متمایل به خاکستری می شود.
نیش زنبور دارای موادی می باشد که به سیستم اعصاب، قلب و غده فوق کلیه کمک می کند. هیچ استانداردی برای استفاده از سم زنبور وجود ندارد. برخی ادعا می کنند که مکان ورود نیش زنبور مهم است در حالی که برخی دیگر گزارش کرده اند که محل ورود نیش زنبور مهم نیست. تعداد نیش ها نیز از چند دانه تا صدها عدد متغیر است که ممکن است توسط زنبور زنده و یا به وسیلهٔ تزریق وارد شوند. این درمان می تواند دردناک باشد و حتی در صورتی که بیمار به سم زنبور حساسیت داشته باشد می تواند ایجاد شوک آنافیلاکسی کند و موجب مرگ شود.
آنچه که مشخص است استفاده از سم و نیش زنبور عسل به صورت محتاطانه است. نباید نیش زنبور بیش از اندازه باشد و یا در مکان های حساس زده شود. دقت در این موارد نیز کاملا تجربی است و باید به صورت کامل مورد بررسی قرار گیرد. البته از زهر زنبور عسل فراورده هایی نیز به وجود می آید که در آینده به آن اشاره خواهیم کرد.
