آنچه که مشخص است این موضوع است که زنبورداری از سال 1851 به بعد وارد فاز جدیدی شد که این اتفاق با اختراعات و کشفیات لانگستروت به وقوع پیوست. بسیاری از نظریه های لانگستروت هم اکنون در کشورهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرد و اصولی شناخته شده به حساب می آیند.
دوره جدید در زنبورداری از سال ۱۸۵۱ آغاز شد. یکی از مشکلات عمده که زنبورداران با آن مواجه بودند این بود که زنبور عسل شان ها را محکم به دیواره ها و سقف کندو می چسباند و برداشت عسل بدون شکستن شانه ها امکان نداشت. زنبورداران نوآور اقدام به استفاده از کادرها و نوارهای چوبی نمودند به این امید که زنبوران از این کادرها استفاده کنند و شانه ها به خوبی قابل خارج کردن باشند.
تلاش های آنان بی نتیجه بود تا اینکه یک کشیش و زنبوردار آماتور، یک حقیقت ساده را کشف کرد. Rev Lorenzo L.Langstroth دریافت که اگر بین کندو و اجزاء آن ۸.۵ تا ۹.۵ میلیمتر فاصله ایجاد کند، زنبور های عسل فاصله این قسمت ها را با موم و بره موم پر نمی کنند. فاصله های کمتر از ۶.۴ میلی متر به وسیله زنبوران مسدود می شود و در فاصله های بیشتر از ۹.۵ میلی متر شانه های مومی حدفاصل می سازند. لانگستروت بلافاصله اهمیت این مشاهده را دریافت و فاصله زنبور را به ثبت رساند. هم اکنون کارخانه دارانی که وسایل زنبورداری را می سازند این فاصله را در طرح ساختمان وسایل خود در نظر می گیرند.
اصول اساسی کندوی لانگستروت به سرعت مورد استفاده زنبورداران آینده نگر آمریکا و اروپا قرار گرفت و این عمل زنبورداران را به یک نوآوری دیگر هدایت نمود و آن ساختن موم دیواره یا Bee wax Fundation در سال ۱۸۷۵ توسط Johannes mehring آلمانی بود. Hurshka که اهل اتریش بود اکستراکتور را اختراع کرد.
در اثر انقلاب صنعتی، اشخاصی کوشا این نوآوری ها را توسعه دادند. در ایالات متحده آمریکا A.I.Root دستگاه استوانه ای پرس موم دیواره را ساخت که تولید تجارتی موم دیواره را ممکن ساخت. این اختراعات، انقلابی در وسایل زنبورداری را تکمیل نمود و رشته زنبورداری را از حد باغبانی و یک رشته کوچک و فرعی کشاورزی به صورت یک سرمایه گذاری بزرگ تجارتی در آورد.
در خلال جنگ های داخلی، کنگره آمریکا دو تصمیم تاریخی گرفت، یکی ایجاد وزارت کشاورزی U.S.D.A به عنوان نماینده دولت فدرال آمریکا و دیگری قانون مریل morrill act که به موجب آن دانشگاه های ایالتی تاسیس گردید. این تصمیم ها زنبور عسل و زنبورداری را نیز تحت الشعاع قرار داد و وزارت کشاورزی آمریکا در سال ۱۸۸۵ در مسائل زنبور عسل، تولید عسل و زنبورداری شروع به تحقیق نمود. بسیاری از دانشگاه های ایالتی نیز زنبورداری را به عنوان یکی از مواد درسی دانشگاهی پذیرفتند و تحقیقات روی زنبور عسل را شروع کردند. این تلاش ها تا به امروز ادامه دارد.
در سال های اخیر ۶ آزمایشگاه صحرایی وابسته به وزارت کشاورزی در ایالات متحده آمریکا روی مسائل زنبور عسل تحقیق می کنند. بسیاری از آنها در ارتباط با دانشگاه ها کار می کنند و هر کدام یک رسالت عمده دارند و آن تحقیق درباره بیماری های زنبور عسل و مدیریت کلنی هاست. رسالت ثانویه بعضی از این آزمایشگاه ها بررسی مسائل منطقه ای و مسائل مورد علاقه زنبورداران در هر محل می باشد.
واحدهای ترویج که وابسته به وزارت علوم و تعلیم و تربیت هستند با همکاری ایالات، آموزش مداوم برقرار کرده اند. اکنون ۲۶ ایالت آمریکا دارای پرسنل فنی در مورد زنبور عسل هستند که حداقل قسمتی از وقت خود را صرف تعلیم زنبورداری می کنند. تحول و انقلاب در زنبورداری طولانی و تدریجی بوده است و در این فاصله، وسایل و لوازم مناسبی برای پرورش زنبور عسل با بازده خوب تهیه شده است.
نژادهای مطلوب ژنتیکی خاصی از زنبور عسل انتخاب شده و از عادات و رفتار زنبور عسل آگاهی زیادی بدست آمده است. زنبور عسل در مقابل رام شدن به دست انسان سال ها مقاومت کرده است و تا سال ۱۸۵۲ تغییرات چندانی در وسایل زنبورداری مشهود نبود. امروزه برای عسل و موم جایگزین وجود دارد ولی برای گرده مشابهی نیست. بدین ترتیب به نظر می رسد که آینده زنبور عسل روشن است و برای انسان در خور تلاش و جستجو است.
